Slokje voor slokje de klimaatverandering te lijf

 

Jaaa, heerlijk die zon. Of herken jij dat enigszins ongemakkelijke gevoel wanneer in de zomer het ene na het andere weerrecord wordt gebroken? Die laatste Elfstedentocht is wel erg lang geleden. En als je op de skipiste staat en de enige sneeuw op die Oostenrijkse berghelling blijkt afkomstig van een energie zuipende sneeuwkanon, dan krab je je toch even achter de oren.

IJskoud

De opwarming van de aarde is een feit, 97% van de klimaatwetenschappers is het daarover eens. De laatste keer dat het klimaat flink uit het lood sloeg was van 1570 tot 1700. De temperatuur daalde toen enkele graden, deze fase wordt daarom de Kleine IJstijd genoemd. Het leidde tot een kettingreactie van sociale onrust, epidemieën, migratie en opstanden tegen de hoge broodprijzen. Met de kennis van toen werd er in eerste instantie nog religieus gereageerd, zo beschrijft historicus Philipp Blom in zijn boek De opstand van de natuur: een slechte oogst leidde tot meer heksenverbrandingen. Maar het veranderen van de omstandigheden leidde ook tot de behoefte om deze te begrijpen. Zie daar: het begin van de wetenschap.

Geen hekserij

Dankzij die wetenschap weten we inmiddels dat klimaatopwarming geen hekserij is maar veroorzaakt wordt door broeikasgassen: waterdamp, koolstofdioxide, methaan, distikstofmonoxide, en ozon zijn de voornaamste boosdoeners. Het Intergovernmental Panel on Climate Change waarvan Nederland samen met 194 landen lid is, is vrij duidelijk over het broeikaseffect: als de gemiddelde wereldtemperatuur nog een graad hoger wordt, zal dit ernstige gevolgen hebben voor veel unieke en kwetsbare ecosystemen, waaronder koraalriffen. Maar ook voor culturen: de kans op abrupte, onomkeerbare veranderingen neemt toe.  

Zeespiegel stijgt

Sinds de Industriële Revolutie in het begin van de de negentiende eeuw oefent de mens invloed uit op het klimaat. Waren veranderingen tot 1950 voornamelijk van natuurlijke oorsprong: vanaf die tijd kan het verloop van de wereldgemiddelde temperatuur alleen goed worden verklaard door menselijk handelen. De gemiddelde temperatuur op aarde is sindsdien gestegen met ongeveer 0,8 graad Celsius. In Noordwest-Europa (waaronder Nederland) gaat het harder: hier steeg de gemiddelde temperatuur met 1,5 graad. De gevolgen van deze klimaatverandering zijn meetbaar: de zeespiegel is ongeveer twintig centimeter gestegen en de meeste gletsjers nemen sterk in omvang af.

Flinke uitdaging

Om de aarde leefbaar te houden, moeten we ervoor zorgen dat de temperatuurstijging onder de twee graden Celsius blijft ten opzichte van het niveau van voor de industriële revolutie. Al wordt regelmatig ook 1,5 graad genoemd als kritische grens. Om onder dit niveau te blijven, moeten we met z’n allen de uitstoot van broeikasgassen met zo’n tachtig tot 95 procent verminderen. Een flinke uitdaging, zeker zolang sommige belangrijke wereldleiders het idee hebben dat het zo’n vaart niet loopt met die klimaatverandering.

Slokje voor slokje

Op zulke types gaan we natuurlijk niet wachten. Op deze site vind je allerhande tips over hoe je zelf in je dagelijkse doen – en laten! –  kunt bijdragen aan het verminderen van schadelijke uitstoot. Alvast één slimme zet: schaf een Dopper aan. Met zo’n handige en eindeloos hervulbare fles voorkom je dat je steeds weer opnieuw plastic flesjes koopt die je na één keer gebruiken weg mikt. Dat bespaart broeikasgassen én olie want voor bronwater is de uitstoot maar liefst 300 keer zo hoog als die van dezelfde hoeveelheid kraanwater en voor de productie van één flesje water is maar liefst 0,25 liter olie.

Op weg naar een leefbaar milieu, sip by sip.

Deel op