Microplastics: het kleine grote kwaad

 

Ze zijn klein maar zorgen voor grote problemen: microplastics. Deze piepkleine plastic deeltjes worden in steeds meer producten aangetroffen dus de kans is groot dat ze ook onbewust op jouw bord belanden. Yak, ja. De hoogste tijd om dat kleine grote kwaad uit je leven te bannen. Maar hoe?

Echt heel klein

Microplastics zijn kleine – nee: echt hele kleine – stukjes plastic die een steeds groter probleem vormen. Ze ontstaan als plastic tasjes, flesjes of wat-dan-ook-jes terecht komen in rivieren of zeeën. Onder invloed van UV-straling en de wrijving met het water beginnen ze uit elkaar te vallen in steeds kleinere deeltjes. Bij een meting die in 2008 is uitgevoerd in de Stille Oceaan werden zo’n 752.100 (!) stukken plastic per vierkante kilometer werden aangetroffen. Die stukken zijn inmiddels uiteengevallen in veel, nee, echt heel veel stukjes microplastic. Naast deze zogenaamde secundaire microplastics, bestaan er ook – je raadt het al – primaire microplastics. Dit zijn de kleine plastic deeltjes die opzettelijk worden toegevoegd aan (met name) verzorgingsproducten. Zo zijn de balletjes in je scrub niet alleen funest voor je dode huidcellen maar ook voor levende organismen wanneer ze via het doucheputje in het water terecht komen.

Lekker hoor

Eenmaal in ons zeewater worden microplastics door zeedieren aangezien voor voedsel en drie keer raden wie die zeedieren dan weer aanzien voor voedsel: wij mensen. Je voelt ‘m al aankomen: voor je het weet ligt dat plastic flesje dat je toen achteloos wegmikte als vissticks op je bord. Uit onderzoek naar mosselen blijkt dat je per gram mosselvlees dertien deeltjes microplastics binnenhengelt. Dat zijn bijna tweeduizend deeltjes per portie van 150 gram. Sterker nog: als je een jaar lang een gemiddelde hoeveelheid zeedieren zou eten, zou je maar liefst 11.000 plastic deeltjes verorberen. Bon appetit!  De overtreffende trap van microplastics, of eigenlijk: ondertreffende trap want ze zijn nóg kleiner, zijn nanoplastics. Deze deeltjes zijn zo klein dat ze zelfs celmembranen kunnen passeren en kunnen doordringen in organen.

Dus wat nu?

Microplastics-in-de-dop uit je leven bannen is zo eenvoudig nog niet, want zo’n beetje alles wat je in de supermarkt koopt, zit in plastic. En soms zit in die plastic verpakking dan wéér een plastic verpakking en nog één en nog één. Plastic zoveel mogelijk vermijden is niet onmogelijk. Heb jij ook ergens in een vergeten hoekje van je keukenkast zo’n almaar uitdijende prop plastic tasjes? Ha, daar ga je al! Maak er een routine van voordat je de deur uitgaat om één van die tasjes mee te nemen naar de supermarkt. Stop er één in je binnenzak, in je tas, onder het zadel van je fiets; dan hoor je straks bij de 85 procent van de Nederlanders die winkelt met z’n eigen boodschappentas. Wie wil dat nou niet? Oh enne, die paprika of courgette van de groente-afdeling hoeft echt niet in een apart zakje, die was je toch lekker af als je straks thuis bent.

Check de checklist

De Plastic Soup Foundation houdt zich bezig met het terugdringen van de hoeveelheid plastic in de oceanen. Deze organisatie heeft voor de actie beat the microbead een lijst aangemaakt met producten waarin microplastics voorkomen. Check het overzicht om erachter te komen welke producten je beter kunt vermijden. Over producten vermijden gesproken; die plastic waterflesjes die je dagelijks uit het automaat of de kiosk trekt, kun je ook maar beter links laten liggen. Deze behoren tot één van de meest aangetroffen plasticsoorten in onze oceanen terwijl het gebruik ervan onnodig is; het beste water komt bij ons immers gewoon uit de kraan. Schaf liever een herbruikbare Dopper-fles aan: die kun je oneindig hervullen. Beter voor het milieu en beter voor jouw buidel. Jij blij, visjes blij.  

Deel op