Changemaker Challenge-finalist Donna Algra

Lekker cultuur snuiven, met een vleugje rottend afval. Een vakantie naar Sri Lanka maakte enorm indruk op Masterstudente Biologie en Biotechnologie Donna Algra van Wageningen Universiteit: ‘De vervuiling was zó erg dat ik besloot mijn studie volledig in te richten op het oplossen van dit probleem.’ En daar komt ze ver mee, want haar oplossing was één van de winnende ideeën van de Changemaker Challenge.

De waarde van oceaanplastic

‘In Sri Lanka rook het naar rottend water en verbrand plastic. Iedereen verbrandt daar van oudsher huishoudelijk afval in de achtertuin en nu een groot deel hiervan uit plastic bestaat, is dit een probleem geworden,’ vertelt Donna. Tja, wat doe je eraan? Donna dacht na over een oplossing en kwam met een onderzoeksvoorstel: ‘We willen een low-tech oplossing bedenken waarmee de lokale bevolking zelf, in hun eigen achtertuin, plastic kunnen verwerken tot nieuwe producten. Daarmee moet het afval waarde krijgen voor de mensen zelf.’ Maar welk product is zó waardevol dat je er afval voor gaat inzamelen? Donna: ‘Wij willen van het oceaanplastic modules maken waarmee een nieuw, kunstmatig rif kan worden gebouwd. Door zo’n rif groeit de vispopulatie aanzienlijk waardoor ook de visopbrengst toeneemt. En zo wordt het plastic-afval waardevol voor de lokale bevolking’.

Op dit moment wordt de werking van zo’n kunstmatige rifconstructie getest binnen het Wageningse Reefolution project in Kenia. Donna: ‘Er zijn layered cake reefballs gemaakt – een soort iglo’s van een speciaal beton. En in Kenia zien we dat vissen en kreeften hier beschutting en voedsel vinden. Met onze technologie kan de lokale bevolking straks dit soort rifstructuren maken van plastic-afval en oud marineplastic. Ze plaatsen vervolgens deze slimme structuren in zee om een kunstmatig rif te creëren.’

Gooi je plastic terug in zee?

Maar dan gaat dus oud marineplastic terug de zee in? Dat voelt vreemd. Donna: ‘Al trekken mensen soms letterlijk een wenkbrauw op, we gaan op een veilige manier te werk en op de betrokken afdeling ‘marine animal ecologie’ van de Wageningen Universiteit is veel kennis op het gebied van toxiciteit beschikbaar. Oud plastic is al “verweerd” en dus minder schadelijk. Sterker nog, plastic is mogelijk een goede bodem om nieuw koraal op te laten groeien.’

Op een sustainable eiland

Met dit idee werd Donna één van de winnaars van de Changemaker Challenge. Toen deelnemers onderzoek konden indienen, kreeg ze in één week van vijf verschillende mensen de opmerking dat ze hieraan mee moest doen. ‘Ik kon er niet omheen,’ vertelt ze. ‘En toen mijn onderzoeksvoorstel ook nog in de prijzen viel, raakte het in een stroomversnelling. Dit jaar onderzoeken we welk materiaal het meest geschikt is om de rifmodules creëren en beoordelen we welke soorten plastic als grondstof kunnen worden gebruikt.’

Daarnaast heeft de Changemaker Challenge Donna aan een mooie testcase geholpen. Ze heeft nu contact met By The Ocean We Unite en samen gaan ze in het kader van een internship aan de slag met haar idee. Donna: ‘Ik ga voor een half jaar naar het eiland Silba in Kroatië. Hier ga ik een pilot draaien’. Op Silba wordt op dit moment een infrastructuur in het leven geroepen die zorgt dat op het eiland zo verantwoord mogelijk kan worden geleefd. Donna: ‘Silba is een goede plaats om ons project testen en te kijken hoever we hiermee komen. Misschien dat er zelfs een extra student bij aanhaakt of een klein team!’

De hulplijn

Donna is echt een changemaker. Alles is erop gericht om het plastic-probleem op te lossen. ‘Wie weet kan ik ooit bedrijf starten gebaseerd op dit concept. Bedrijven zijn naar mijn mening een efficiënte methode om klimaatproblemen problemen aan te pakken. En als ik vastloop, heb ik dankzij de Changemaker Challenge nu een groot netwerk van mensen met eenzelfde doel die graag meedenken. Ook de juryleden zeiden “je kunt ons gewoon bellen, dan kijken we hoe we je verder kunnen helpen”. Daar houd ik ze aan!’

 

Deel op